Ontstaansgeschiedenis

 

Op een winterse namiddag ga ik langs bij Hennie. Hennie is vanaf de oprichting betrokken en blijkt heel veel voor de club gedaan te hebben. Een terecht erelid! Mooie verhalen komen ter tafel, over zowel de club als zijn eigen werk en hobby’s. Een apart artikel zal volgen over Hennie! 

 

In 1977 kregen de eerste bewoners de sleutel van hun huis. De wijk Lunetten is een zogenaamd ‘stedenbouwkundig experiment’; bewoners krijgen inspraak en de bloemkoolwijk moet kindvriendelijk en groen worden. In de nieuwe wijk waren ook sportvoorzieningen gepland. Helaas sneuvelde het zwembad vanwege bezuinigingen, maar o.a. de tennisbanen en een sporthal werden wel gerealiseerd. Hennie vertelt dat Frans Kluin – nog steeds een trouw lid van onze club – destijds in een commissie zat die sportmogelijkheden ontwikkelden in de wijk. 

De bouw van de tennisvereniging was een gemeentelijk project; zo was zowel de architect als bouwbegeleiding vanuit de gemeente. Zodoende raakte Hennie ook betrokken. Hennie werkt op dat moment bij de GEVU (gemeentelijk Energie & Vervoerbedrijf Utrecht) en was vanuit het Bouwbureau als bouwbegeleider op elektriciteitsgebied betrokken bij de realisatie van vele gemeentelijke projecten. Niet alleen als opzichter, maar ook betrokken bij de aanbesteding van de elektra. 

 

Ondanks dat het nieuwe tennispark van de gemeente was, had Brisk in deze pioniersperiode een beetje de leiding van de nieuwbouw. Dit komt omdat Brisk al een bestaande vereniging was waarbij de organisatie dus al goed draaide. Net als in 2019 TC Rijnsweerd moest wijken voor uitbreiding van de snelweg, moest ook Brisk – ooit gesitueerd bij het huidige restaurant Oude tolhuis – wijken voor uitbreiding van de A27. Brisk kreeg op het nieuwe sportpark in Lunetten van de gemeente baan 1 t/m 4. TV Lunetten – een nieuw opgerichte vereniging – kon spelen op baan 8+9. 

En de andere banen? Baan 5 was bestemd voor de ISK, waar je als student de baan kon huren. Baan 6+7 was van de AMEV, de verzekeringsmaatschappij die in 1990 fuseerde tot Fortis, en inmiddels ASR-verzekeringen heet. Tot slot was baan 10 van de gemeente; deze kon je huren als particulier. 

Hennie: “Ik wilde gaan tennissen en wilde ook lessen. Brisk had geen lescapaciteit, dus ik werd lid bij TV Lunetten. Door van de gemeente een extra baan te huren, kon TV Lunetten soms 3 banen tot zijn beschikking hebben.”  

 

Het tennispark was van de gemeente waarbij dus de clubs de banen huurden. De gemeente was verantwoordelijk voor het onderhoud aan de banen, maar ook voor de kleedkamers/douches, gereedschapshok, etc. Dit werd gefaciliteerd door de gemeentelijke USLO – de Utrechtse Stedelijk Lichamelijke Opvoeding – die de basisvoorzieningen voor vele sporten regelden en zodoende ook de opzichter leverden. De opzichter kwam af en toe langs en had zijn kantoor in de latere bestuurskamer (zoals tot aan de grote verbouwing in 2019).

 

De kantine was echter van de clubs! Bij de bouw van het clubgebouw moesten de clubs/gebruikers dus de kantine inrichten. Gelukkig bleek Hennie nog wat stelposten over te hebben vanuit de bouw, en is met Frans gaan zitten hoe de bar in de richten. 

Met zoveel gebruikers en de gezamenlijke kantine, waren er ook 6 aparte KWh-meters in de meterkast. Zo had je de USLO-meter (voor de centrale voorzieningen resp.), een voor de kantine, maar ook voor de verlichting van de diverse clubs. Wist je dat Brisk als eerste baanverlichting kreeg op baan 1 t/m 4, en dat Hennie de verlichting voor TV Lunetten heeft aangekocht? En dat deze verlichting eigenlijk wel beter bleek te zijn dan die van Brisk? 

 

 

Meteen bij de op oprichting was er al een pachter; Willem genaamd. Daarna volgde een vader met zijn dochter, maar ook Bart Dielessen – waarnaar het pleintje van de voormalige fietsenstalling is vernoemd. Tussendoor is er nog een periode met een constructie van vrijwilligers geweest. Al vele jaren pacht Khalid de bar inmiddels. Hennie noemt nog de periode dat Herman Berkien regelmatig aan de bar zat. Deze cabaretier – grondlegger van diverse FC Utrecht muziek, maar ook natuurlijk van ‘Utereg me Stadje’ en de herbewerkte versie van ‘Als ik boven op de Dom sta’ – was overigens niet luid aanwezig aan de bar; hij had weinig contact met andere leden. Ook vroeger waren er vele mooie feestjes en werd het zeer regelmatig laat aan de bar. 

 

Veel leden die al meer dan 15 jaar lid zijn, kennen de oude Mateco-banen (een soort hardcourt). Al bij de oprichting was het een vergelijkbare ondergrond met rubberen matten. Hoewel dit natuurlijk ideaal was voor de rolstoelers – de vereniging had een grote groep ‘rollers’ – was het grote nadeel dat bij regen de banen niet bespeelbaar waren. Sponskarren en trekkers waren beschikbaar, maar in de praktijk liep je er helaas wel eens tegenaan dat jíj de banen moest droogmaken tijdens jouw afhangtijdstip, daarna nog een kwartiertje kon spelen, en hop, je werd afgehangen door iemand die blij was met zulke droge banen. 

 

Nadat in 1992 At Risk is ontstaan uit de fusie tussen ULTC Brisk en TV Lunetten – dat overigens heel soepel verliep – heeft At Risk in 1994 het tennispark en het clubhuis van de gemeente Utrecht gekocht. Toen de vereniging voldoende geld had, zijn de oorspronkelijke banen – de rubberen matten - vervangen door het Mateco. 

 

 

Jarenlang is er op onze vereniging een groot internationaal rolstoeltennistoernooi georganiseerd. Esther Vergeer heeft bijv. hieraan meegedaan, maar ook de huidige wereldkampioen Diede de Groot in haar juniorjaren. Dat dit toernooi bij onze vereniging plaatsvond, had mede te maken met de harde ondergrond. 

 

 

Het toernooi zelf werd georganiseerd door een commerciële partij. Echter het faciliteren werd gedaan door het opbouwteam. Hennie heeft sinds zijn pensionering in dit team gezeten, samen met o.a. Willem Rietveld en Joop van Rooijen, die net als Hennie ook in het onderhoudsteam zaten. De opbouw duurde 1 week, alsmede de afbouw.  Waarom een volle week opbouwen? Er werd bijv. direct naast baan 1 op de parkeerplaats een grote tent gebouwd, waar naast een ‘restaurant’ ook scheidsrechterruimtes waren, werkplekken voor internet en douches/toiletten voor de rolstoelers. De commerciële partij bestierde de keuken, die in de oefenkooi werd gebouwd. Via een grote deur in het hekwerk kon je vanuit de oefenkooi (de keuken) zo naar het restaurant lopen. Deze deur – ook mede door Hennie gemaakt – zit nog steeds in het hekwerk, naast het houten gereedschapshok! Ook Hennies specialisme in de elektriciteit was nuttig voor dit toernooi; zo was er voor de tijdelijke keuken extra vermogen nodig en werden kabels getrokken voor 63A krachtstroom. Later is er een permanente aansluiting gemaakt door onder de grond door kabels te trekken richting de oefenkooi. 

Hoewel dit grote toernooi veel (internationale) aandacht trok, was er een kleine groep vrijwilligers die dit allemaal organiseerde. 

 

Toen uiteindelijk de Mateco-banen werden vervangen door ons huidige smashcourt (‘rood kunstgras’), is het toernooi verplaatst naar Nieuwegein waar het nog een paar jaar georganiseerd is door die vereniging. 
Deze wijziging van baansoort heeft trouwens nog vele beroering gegeven bij de leden destijds. Logischerwijs wilden de rolstoelleden graag Mateco behouden, terwijl veel andere leden van baansoort wilden wisselen. Een tussenoplossing waarbij baan 8-9-10 Mateco zou blijven was ook niet acceptabel voor de ‘rollers’, zodat uiteindelijk zij ook naar Nieuwegein zijn overgestapt.

 

Het gesprek met Hennie vloog voorbij. Binnenkort zal een apart artikel over Hennie volgen. Wist je bijvoorbeeld dat Hennie – inmiddels 80 jaar – nog steeds een actieve zeiler én ijszeiler is? Hennie heeft jarenlang vele lange weekenden op en neer naar Zweden, Finland en Polen gereden om ijszeilwedstrijden te varen. Binnenkort meer! 

Heb jij nog leuke foto’s van de begintijd van onze mooie vereniging of mooie anekdotes? Ik hoor het graag van je. Bel of stuur een mailtje naar [email protected].

 

- Sander Tromp -